Shapecaret-double-leftcaret-double-rightcaret-downcaret-leftcaret-right-circlecaret-rightShapeclosedropdownexpand morefacebookLogolinkedinlogo-footerlogo-marklogo-mobilemailplaysearchtwitteryoutube
Menu Sluiten
article

Paris zet TMC in de schijnwerpers in Griekenland

Paris Giazitzidis vertrok vorig jaar naar een tweedaags carrière-evenement in Griekenland om mensen te vertellen over de voordelen van Employeneurship. Paris komt zelf uit Griekenland en werkt tegenwoordig als Employeneur bij TMC Physics in Nederland. Hij had geen idee hoe populair hij daar zou zijn ... 

Toen TMC me vroeg om deel te nemen aan een tweedaags carrière-evenement aan de Aristoteles-universiteit van Thessaloniki in Griekenland, twijfelde ik of ik daar wel de juiste persoon voor was. Ik ben geen recruiter en ik werk ook niet voor een HR-afdeling, dus ik heb geen idee hoe het is om tijdens een sollicitatiegesprek aan de andere kant van de tafel te zitten. Toch was het geen moeilijke beslissing voor me. Ik heb volmondig 'JA!' gezegd. Ik zou daar kandidaten met een natuurkundige achtergrond ontmoeten en met hen praten over TMC en over eventuele mogelijkheden voor een samenwerking.

Ik ben overigens zelf ook een natuurkundige en ik voel me dus volkomen op mijn gemak bij mensen die in het algemeen enthousiast zijn over natuurkunde. Ik heb onlangs ontdekt, na jaren wetenschappelijke artikelen te hebben geschreven en veel tijd te hebben doorgebracht in laboratoria, dat ik er graag op uit ga en dat ik het leuk vind om over natuurkunde te praten. Deze kans in Griekenland was een geschenk uit de hemel. Ik stond te popelen om kandidaten te inspireren en hen te vertellen dat ook zij een baan kunnen vinden die bij hun ambities past.

Het carrière-evenement zou als volgt verlopen: alle circa veertig deelnemende bedrijven kregen een sollicitatietafel toegewezen en de kandidaten zouden van tafels wisselen, zoals dat tijdens speeddaten ook wordt gedaan. Elke 'date' zou ongeveer vijftien minuten duren. Na het luiden van een bel zou de volgende kandidaat naar je tafel komen. Ik wist wat ik moest doen en ik was klaar om te beginnen.

Dag één: speeddaten

Mijn eerste 'date' zou om 9.00 uur 's ochtends van start gaan. Ik zat aan mijn tafel en ik keek opzij naar de wachtende kandidaten. Ik probeerde te raden wie de natuurkundigen waren. En toen ging de bel. Aan de slag! Ik zag dat de kandidaten een voor een hun afspraak vonden. Maar er kwam niemand mijn kant op. Hmmm... Toen kwam er iemand van de organisatie naar me toe. "Het spijt me, maar je eerste afspraak is geannuleerd", legde ze uit. Mijn eerste gedachte? "Wat een ramp! Ik wil terug ... dit is niks voor mij!" Ze legde me vervolgens uit dat ik de twee kaarten op mijn tafel kon gebruiken. Een kaart was rood en de andere was groen. Door de groene kaart omhoog te houden, kon ik aangeven dat ik verder wilde met mijn volgende afspraak. Met de rode kaart kon ik aangeven dat ik een pauze wilde (spoiler: die heb ik nooit gebruikt). Dus ik stak de groene kaart omhoog. "Oh mijn god! Er komt iemand aan..."

We maken een sprong naar 18.00 uur en ik zit nog steeds aan mijn tafel. Na mijn eerste blauwtje en mijn twijfels over wel of niet doorgaan, gebeurde er een wonder! Ik heb in sneltreinvaart meer dan vijftig kandidaten ontmoet. Vijftig! Ze hadden niet allemaal een natuurkundige achtergrond. Ik heb ook chemici, softwaredeskundigen, datawetenschappers, wiskundigen en mensen met andere technische achtergronden ontmoet. Ik vond het vooral geweldig dat er voortdurend een rij van circa vijf mensen stond te wachten die met me wilden praten. Het tijdschema leek te zijn geschrapt. Er waren zoveel kandidaten die met me wilden praten dat de organisatoren me vroegen om sneller te werken en het gesprek in te korten naar tien minuten, zodat ik iedereen kon spreken. 

Ik vroeg een van de kandidaten hoe lang hij op me had staan wachten. Hij keek op zijn horloge en zei: "Ongeveer twee uur." Hij voegde daaraan toe: "Zie je die andere drie mannen daar? Die wachten ook op jou." Toen ik om me heen keek, zag ik dat er andere vertegenwoordigers van bedrijven waren die geen wachtrij hadden en ik zag zelfs lege tafels met een groene kaart. En dat was pas de eerste dag. 

"Wees altijd gepassioneerd over dingen die je leuk vindt. Aarzel niet om nieuwe dingen uit te proberen en probeer je innerlijke verborgen krachten te vinden."

Dag twee: de energie van honderd studenten

Weer vijftig kandidaten. Slechts de helft daarvan had een afspraak. De andere helft kwam op de bonnefooi. Ik vroeg hen waarom ze me wilden zien en ik kreeg heel vaak hetzelfde antwoord: "We praten tussen de gesprekken door over hoe onze afspraken zijn verlopen en wat we van de interviewers vinden. En we vinden jou en TMC allemaal heel interessant!" 

Die twee dagen in Griekenland zullen me nog lang blijven heugen. Het was GEWELDIG! Veel stress, geen maaltijden, geen pauze en barstende hoofdpijn, maar ook een unieke ervaring met zeer interessante gesprekken. Ik voelde me gesteund door de positieve energie van honderd jonge en enthousiaste studenten. Ik had het gevoel dat ik vloog, met een enorme schijnwerper op me gericht!    Ik zou alle kandidaten die ik daar heb ontmoet één advies willen geven: wees altijd gepassioneerd over de dingen die je leuk vindt. Aarzel niet om nieuwe dingen uit te proberen en probeer je innerlijke verborgen krachten te vinden. Ik stel het zeer op prijs dat TMC me deze kans heeft geboden om mezelf beter te leren kennen. Bedankt Robert van Tankeren dat je niet hebt gezegd, "Nee Paris, concentreer jij je maar op je gewone werk, dit valt buiten jouw werkterrein." Jullie hebben me helpen groeien door me hiernaartoe te sturen. Omdat, zoals iemand ooit heeft gezegd: "Je kunt alleen groeien als je buiten je comfortzone stapt." 

Wat is je volgende stap? We kunnen je daarbij helpen